ഉഭയ സമ്മതം.: അരുന്ധതിമധുമേഘ

കുഞ്ഞേച്ചീ,
മിണ്ടാട്ടം മുട്ടി പലവട്ടം
മരിച്ചവരായിരുന്നില്ലേ നമ്മൾ?

നിലാവ് പൂക്കുന്നിടത്തും
 ഭയത്തിന്റെ നിഴലിൽപ്പാടിൽ
നമ്മൾ പതുങ്ങിയിരുന്നു.

പച്ചക്കീറലിന്റെ മുറിവിൽ,
കടുംചോര നോവിലും
ചൊടി കടിച്ചു മുറിച്ചപ്പോഴും
ഇറുക്കി ഉടൽ ഞെരിച്ചപ്പോഴും
ചുട്ടു നീറി നമ്മൾ മിണ്ടാതിരുന്നിട്ടും കെട്ടിത്തൂക്കി

ചത്ത എന്നെ വീണ്ടുമഴിച്ച്
"ഒന്നുകൂടി " ചതച്ച് കൊന്നു
എന്നിട്ടുമെന്തിനാണവർ കെട്ടിത്തൂക്കിയത്?

"വാവേ...ഇതാണ് ഉഭയ സമ്മതം..!!"